عمران واسطی

لغت نامه دهخدا

عمران واسطی. [ ع ِ ن ِ س ِ ] ( اِخ ) ابن ابی عطاء واسطی، مکنی به ابوحمزه. تابعی بود. رجوع به ابوحمزه واسطی شود.

ابن ابی عطائ واسطی مکنی به ابو حمزه تابعی بود