لغت نامه دهخدا
عمر برمکی. [ ع ُ م َ رِ ب َ م َ ] ( اِخ ) ابن احمدبن ابراهیم بن اسماعیل برمکی، مکنی به ابوحفص. فقیه و محدث قرن چهارم هجری بود و در جمادی الاولای سال 387 یا 389 هَ.ق. درگذشت. و در مقبره امام احمدبن حنبل دفن شد. او راست: 1- شرح بعض مسائل الکوسج. 2- کتاب حکم الوالدین فی مال ولدهما. 3- کتاب الصیام. 4- المجموع. ( از معجم المؤلفین و الاعلام زرکلی از طبقات الحنابله فراء ص 349، کشف الظنون حاجی خلیفه ص 1413 و 1434، ایضاح المکنون بغدادی ج 2 ص 290 و هدیةالعارفین بغدادی ج 1 ص 781 ).
