لغت نامه دهخدا
عماره غفاری. [ ع ُ رَ ی ِ غ ِ ] ( اِخ ) ابن عقبةبن حارثه غفاری. صحابی بود. «ابن عبدالبر» بنقل از «ابن اسحاق » وی را جزء کسانی آورده است که در غزوه خیبر شهید گشتند، اما در «المغازی » ابن اسحاق آمده است که در غزوه خیبر شخصی یهودی که با عمارة می جنگید به قتل رسید نه خود عمارة. و «طبری » نام آن یهودی را «ذیال » نوشته و نسب عمارة را چنین آورده است: «عمارةبن عقبةبن عبادبن ملیل ». ( از الاصابة ).
