لغت نامه دهخدا
علی قلعی. [ ع َ ی ِ ق َ ] ( اِخ ) ابن محمدبن عبدالمحسن بن محمدبن سالم قلعی مکی حنفی. ادیب و شاعر بود. وی در مکه متولد شد سپس سفری به شام و بلاد ترک و مصر کرد و در سال 1172 هَ. ق. در اسکندریه درگذشت. او راست: 1- بدیعیة الانواع العجیبة الاختراع. 2- تکمیل الفضل بعلم الرمل. 3- دیوان شعر. 4- الفرج فی مدح عالی الدرج. ( از معجم المؤلفین ).
