علی اکبر موافق علی شاه نعمت اللهی اصفهانی

[ویکی فقه] علی اکبر موافق علی شاه نعمت اللهی اصفهانی، از ادباء و عرفای قرن چهاردهم هجری در اصفهان بوده است.
علی اکبر موافق علی شاه نعمت اللهی متخلّص به «موافق» فرزند آقا میرمحمّداسماعیل خاتون آبادی اصفهانی ملقّب به صابرعلی ثانی، عالم فاضل عارف کامل، ادیب شاعر، از ادباء و عرفای قرن چهاردهم هجری در اصفهان بوده است. او در نیمه شب پنج شنبه ۱۵ شوال سال ۱۲۸۸ق در اصفهان متولّد شد. دوره تحصیلات خویش را از فقه و اصول و فلسفه و عرفان و علوم ادب و تفسیر در خدمت اساتید اصفهان به پایان رسانید. وی حکمت را از جهانگیرخان قشقائی آموخت. از اوایل جوانی قدم در جاده سیر و سلوک نهاد و در خدمت عمّ بزرگوار خود میرمحمّدهادی پاقلعه ای (هادی علی شاه) به تصفیه نفس و تزکیه باطل اشتغال جست و در این راه ریاضت ها کشیده و خدمت ها کرد. او مدّتی در مشهد مقدّس و زمانی در تهران بود. دو سفر به مکّه نمود و حج به جای آورد. آنگاه به خدمت میرز اعلی ذوالرّیاستین شیرازی (وفاعلی شاه) قطب سلسله نعمت اللهی در آن عهد درآمده و ارادت بدو داد و از او لقب «موافق علی شاه» گرفت و تخلّص شعری خود ر از «فانی» به «موافق» تبدیل کرد و از سوی «وفا علی شاه» مامور ارشاد و دستگیری فقرای آباده فارس و نواحی تابعه گردید.
فعالیت های علمی فرهنگی
او در فقه و حدیث و تفسیر و کلام ماهر و در علم هیأت و کواکب دستی داشت و منشآتش را کم تر کسی می نگاشت. دارای جزوه ها و رسالات متعدّده است و مخصوصا شرحی در موضوع عهد و میثاق و بیعت تدوین و به زبان قلم، فضل خود را تعیینفرموده است. پس از وفات میرزا عباس پاقلعه ای (صابرعلی شاه) در سال ۱۳۵۰ق از سوی میرزا عبدالحسین ذوالرّیاستین شیرازی (مونس علی) مامور دستگیری و ارشاد فقرای اصفهان گردید. دیوان موافق یک بار در سال ۱۳۲۹ش و بار دیگر در سال ۱۴۰۹ق به خط محمّدابراهیم کشوری زاده چاپ افست شده و میرزا عبدالحسین ذوالریاستین مقدّمه ای در شرح حال سراینده دیوان نوشته است. شعر زیر از اشعار اوست: "به تمنّای گل روی تو چون بلبل مست ••• مرغ جان از قفس جسم به پرواز آید".
وفات
سرانجام در شب سه شنبه ۲۸ شوّال ۱۳۵۲ق وفات یافته و در تکیه آغاباشی جنب تکیه خاتون آبادی ها در تخت فولاد اصفهان مدفون شد.
مهدوی، سیدمصلح الدین، تذکره شعرای معاصر اصفهان، ص۴۷۴-۴۷۵.
...