لغت نامه دهخدا
( عفقة ) عفقة. [ ع َ ق َ ] ( ع اِ ) غیبت. ( منتهی الارب ). اسم المرة است مصدر عفق را. غیبت. ( از اقرب الموارد ). || بازیی است که در آن خاک گرد آورند. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟