عضدالدین حسن بن عبدالصمد خجندی اصفهانی

«عضدالدین حسن بن عبدالصمد خجندی اصفهانی» یکی از شخصیت‌های برجسته و شناخته‌شده خاندان آل خجندی در شهر اصفهان بود. خاندان آل خجندی، که اصالتاً از شهر خجند در ماوراءالنهر آمده بودند، در سده‌های پنجم تا هفتم هجری به اصفهان مهاجرت کرده و در آنجا به جایگاه اجتماعی، علمی و مذهبی قابل توجهی دست یافتند. عضدالدین حسن در میان اعضای این خاندان، فردی مورد توجه بود و از او در منابع تاریخی و ادبی به نیکی یاد شده است. وی علاوه بر نقش اجتماعی و مذهبی در جامعه اصفهان، از سوی شاعران و ادیبان معاصر نیز مورد تجلیل قرار گرفت. از جمله، کمال‌الدین اسماعیل اصفهانی چند قصیده به مدح او سرود که نشان‌دهنده جایگاه والای وی در میان مردم و نخبگان فرهنگی آن دوران است. در برخی از این اشعار، اشاره‌هایی به فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی عضدالدین حسن دیده می‌شود، از جمله روابط و معاهدات او با دیگر خاندان‌های مهم منطقه، که بیانگر نقش میانجی‌گرانه و اثرگذاری او در مناسبات قدرت و علم در اصفهان بوده است. حضور و فعالیت‌های این شخصیت و خاندان او، بخشی از روند رشد علمی، مذهبی و اجتماعی اصفهان در دوره‌های سلجوقی و پس از آن را نشان می‌دهد و جایگاه آنان در میان شافعیان و نخبگان مذهبی اصفهان اهمیت ویژه‌ای داشته است. به این ترتیب، عضدالدین حسن بن عبدالصمد خجندی اصفهانی نه تنها به دلیل پیشینه خانوادگی، بلکه به واسطه فعالیت‌های اجتماعی، مذهبی و فرهنگی‌اش، شخصیتی شاخص و اثرگذار در تاریخ اصفهان و منطقه محسوب می‌شود.

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] آل خُجَند،(خجندیان)، خاندانی از علمای شافعی و مشهور در سیاست، از نیمه دوم سده پنجم تا سده هفتم که اغلب در اصفهان بودند. از اعیان و بزرگان این خاندان، عضدالدین حسن بن عبدالصمد بود.
عضدالدین حسن بن عبدالصمد از اعیان و بزرگان اصفهان در قرن هفتم بود و کمال الدین اسماعیل اصفهانی چند قصیده در مدح او سروده که در یکی از آن ها، از معاهده صلح عضدالدین با آل صاعد سخن رفته است.
اسماعیل بن محمد کمال الدین اسماعیل، دیوان، ج۱، ص۳۱۰ـ۳۱۶.
۱. ↑ اسماعیل بن محمد کمال الدین اسماعیل، دیوان، ج۱، ص۳۱۰ـ۳۱۶. ۲. ↑ جلال الدین همائی، غزالی نامه، ج۱، ص۱۳۹.
منبع
دانشنامه جهان اسلام، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، برگرفته از مقاله «خجندیان»، شماره۶۹۳۱.
...