عاطن

«عاطن» به معنای «شتران سیراب فروخفته در خوابگاه» است و به حالتی اشاره دارد که شتران پس از نوشیدن آب و سیراب شدن، در حالت استراحت و خواب قرار می‌گیرند. این واژه در زبان عربی به عنوان یک اسم به کار می‌رود و به جمع آن «عَواطن» گفته می‌شود. در متون ادبی و لغت‌نامه‌ها، «عاطن» به توصیف وضعیت شتران در زمان استراحت و خواب می‌پردازد. این حالت نشان‌دهنده آرامش و راحتی شتران پس از تأمین نیاز آب و انرژی آنهاست. شتران به عنوان حیواناتی که در مناطق خشک و بیابانی زندگی می‌کنند، به آب نیاز دارند و پس از سیراب شدن، معمولاً به استراحت می‌پردازند.