لغت نامه دهخدا
( ظعینة ) ظعینة. [ ظَ ن َ ]( ع اِ ) هودج. کجابه. کجاوه. || زن مادام که در هودج باشد. ج، ظُعن، ظُعُن، ظعائن، اَظْعان.
( ظعینة ) ظعینة. [ ظَ ن َ ]( ع اِ ) هودج. کجابه. کجاوه. || زن مادام که در هودج باشد. ج، ظُعن، ظُعُن، ظعائن، اَظْعان.
(ظَ نَ یا نِ ) [ ع. ظعینة ] (اِ. ) هودج، کجاوه.
ظعینة
هودج، کجاوه.