ظعون
لغت نامه دهخدا
ظعون. [ ظَ ] ( ع ص ) شتر کار کشت و باربردار و شتر هودج کش. شتری که بدان بار بردارند و به کار دارند و هودج بر آن کنند. || اشتر که سفر را دارند.
ظعون. [ ظَ ] ( ع ص ) شتر کار کشت و باربردار و شتر هودج کش. شتری که بدان بار بردارند و به کار دارند و هودج بر آن کنند. || اشتر که سفر را دارند.