لغت نامه دهخدا
طهش. [ طَ ] ( ع مص ) تباه کردن کار. تباه کردن مرد کار شروع کرده خود را از دست خود یا به دست غیر. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
طهش. [ طَ ] ( ع مص ) تباه کردن کار. تباه کردن مرد کار شروع کرده خود را از دست خود یا به دست غیر. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
تباه کردن کار تباه کردن مرد کار شروع کرده خود را از دست خو یا بدست غیر