طنابیر

طنابیر

طنابیر، واژه‌ای عربی و جمعِ طنبور است. این واژه در منابع معتبر لغوی، از جمله کتاب مهذب الاسماء و اقرب الموارد به‌عنوان شکل جمعی این ساز موسیقی ثبت شده است. طنبور، خود از سازهای زهی کهن و رایج در بسیاری از فرهنگ‌هاست که با زخمه‌زدن نواخته می‌شود. بنابراین، کاربرد واژهٔ طنابیر برای اشاره به چندین عدد از این ساز صحیح خواهد بود. در متون ادبی و تاریخی فارسی نیز گاه این جمع عربی به‌کار رفته و نشان‌دهندهٔ نفوذ و تأثیر زبان عربی بر گنجینهٔ واژگانی فارسی است. رعایت دقیق این شکل جمع در متون رسمی و پژوهشی، حائز اهمیت است.

لغت نامه دهخدا

طنابیر. [ طَ ] ( ع اِ ) ج ِ طنبور. ( مهذب الاسماء ) ( اقرب الموارد ).

فرهنگ فارسی

جمع طنبور

جمله سازی با طنابیر

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 صدای ملایم و آرام طنابیر در فضای خلوت اتاق باعث ایجاد آرامش عمیقی در روح و روان نوازنده و شنونده در آن لحظات خاص می‌شود.

💡 موسیقی سنتی ایران با بهره‌گیری از سازهایی مانند طنابیر و دف توانایی عجیبی در انتقال مفاهیم عرفانی و معنوی به مخاطبان خود دارد.

💡 نوازنده با مهارت بسیار زیاد انگشتان خود را بر روی سیم‌های طنابیر می‌لغزاند و نغمه‌ای دلنشین را در میان جمعیت بزرگ پخش می‌کرد.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران