طلخام

لغت نامه دهخدا

طلخام. [ طِ ] ( ع اِ ) طِلْحام. پیل ماده. ( منتهی الارب ).
طلخام. [ طِ ] ( اِخ ) موضعی است در شعر لبید. ( معجم البلدان ). لغتی است در طلحام. ( منتهی الارب ).