لغت نامه دهخدا
طغای خان. [ طُ ] ( اِخ ) برادر ترکان خاتون و سرکرده قشون خوارزمشاه در مصاف با چنگیزخان به سمرقند. ( تاریخ مغول اقبال ص 31 ).
طغای خان. [ طُ ] ( اِخ ) برادر ترکان خاتون و سرکرده قشون خوارزمشاه در مصاف با چنگیزخان به سمرقند. ( تاریخ مغول اقبال ص 31 ).
برادر ترکان خاتون و سرکرده قشون خوارزمشاه در مصاف با چنگیزخان بسمرقند.