لغت نامه دهخدا
( طرطبة ) طرطبة. [ طَ طَ ب َ ] ( ع مص، اِمص )آواز صفیر دو لب دوشنده بُز. || جنبش آب در شکم. || خواندن گوسفندان را برای دوشیدن تا فراهم آیند. || و قال بعض اهل اللغة:طَرطَب الرجل؛ اذا فَرَّ. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
طرطبة. [ طُ طُ ب َ / طُ طُب ْ ب َ ] ( ع ص ) درازپستان از ماده بز و جز آن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).