طحماء

لغت نامه دهخدا

طحماء. [ طَ ] ( ع اِ ) گیاهی است.شوره گیاه. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). و گویند به رومی شوکران است. ( تحفه حکیم مؤمن ) ( اختیارات بدیعی ).