طحل

طحل. [ طَ ح َ ] ( ع مص ) دردمند سپرز گردیدن. || کلان شدن سپرز، طُحل کذلک. || تباه شدن آب. بوی گرفتن از لای. || سپرزرنگ گردیدن. || بر سپرز کسی زدن. || پر کردن چیزی را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
طحل. [ طَ ] ( ع مص ) بر سپرز کسی زدن. || پر کردن چیزی را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
طحل. [ طُ ح ُ ] ( ع اِ ) ج ِ طِحال. رج-وع ب-ه طحال شود.
طحل. [ طَ ح ِ ] ( ع ص ) خشمناک. || پُر. || آب چغزلاوه برآورده. || سیاه. || رجُل ٌ طحل؛ مرد کلان سپرز. مرد دردمندسپرز مطحول. || شراب ٌ طَحِل؛ شراب نه تیره نه روشن. غُراب ٌ طَحل؛ زاغ نه تیره نه روشن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
طحل. [ ] ( ع اِ ) ابوعوف. ملخ نر. || اُم عوف؛ ملخ ماده. ( المرصع ).

ابوعوف ملخ نر یا ام عوف ملخ ماده