طانز
متضادها
مدح، ستایش، تمجید
لغت نامه دهخدا
طانز.[ ن ِ ] ( ع ص ) فسوس کننده. ( منتهی الارب ). که مردم را بفسوس گیرد. استهزأکننده. سخن گوینده بفسوس و لاغ.
مدح، ستایش، تمجید
طانز.[ ن ِ ] ( ع ص ) فسوس کننده. ( منتهی الارب ). که مردم را بفسوس گیرد. استهزأکننده. سخن گوینده بفسوس و لاغ.