طارد الدب

لغت نامه دهخدا

طاردالدب. [ رِ دُدْ دُب ب ] ( اِخ ) ( اصطلاح نجوم ) ستاره عوّاء.بقّار. بؤرطیس حارس. راعی الشاء. حارس الشمال. حارس السماء. فارسی آن گاوچران است. رجوع به بقّار شود.

فرهنگ فارسی

ستاره عوائ بقار بورطیس حارس

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران