طاحون هوائی

لغت نامه دهخدا

طاحون هوائی. [ن ِ هََ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) آسیای بادی. آسیائی که با باد گردش کند. آسیائی که باد آن را گرداند.

آسیای بادی آسیائی که با باد گردش کند.