لغت نامه دهخدا
ضحیاء. [ ض َح ْ ] ( ع ص، اِ ) نام اسپی است، یا اسب اشهب. ( منتهی الارب ). مادیان سپید. ( منتخب اللغات ). || لیلة ضَحْیاء؛ شب روشن بی ابر. ( منتهی الارب ). شبی روشن. ( مهذب الاسماء ). || زنی که موی بر نهفت ندارد.
ضحیاء. [ ض َح ْ ] ( اِخ ) نام اسب عمربن عامر. ( منتهی الارب ).
