لغت نامه دهخدا
ضباضب. [ ض ُ ض ِ ] ( ع ص ) دلیر پلیدزبان: رجل ضُباضب؛ مردتوانا و قوی کوتاه بالا. پلیدزبان فربه. مرد چالاک توانا. ( منتهی الارب ). مرد کوتاه فربه. ( مهذب الاسماء ).
ضباضب. [ ض ُ ض ِ ] ( ع ص ) دلیر پلیدزبان: رجل ضُباضب؛ مردتوانا و قوی کوتاه بالا. پلیدزبان فربه. مرد چالاک توانا. ( منتهی الارب ). مرد کوتاه فربه. ( مهذب الاسماء ).