لغت نامه دهخدا
ضاوی. ( ع ص ) مرد درآینده در شب. ( منتهی الارب ). || ( اِخ ) نام اسبی است.
ضاوی. [ وی ی ] ( ع ص ) نزار. لاغر. نحیف. باریک اندام. ( منتهی الارب ). || کودک نارسیده و نحیف. ( مهذب الاسماء ) ( منتهی الارب ).
ضاوی. ( ع ص ) مرد درآینده در شب. ( منتهی الارب ). || ( اِخ ) نام اسبی است.
ضاوی. [ وی ی ] ( ع ص ) نزار. لاغر. نحیف. باریک اندام. ( منتهی الارب ). || کودک نارسیده و نحیف. ( مهذب الاسماء ) ( منتهی الارب ).
نزار لاغر نحیف باریک اندام یا کودک نارسیده و نحیف