لغت نامه دهخدا
( ضامنة ) ضامنة. [ م ِ ن َ ] ( ع ص، اِ ) تأنیث ضامن. || خرمابن که در شهر یا قریه یا داخل حصار شهر باشد، و منه الحدیث: انّه صلی اﷲ علیه و سلّم کتب ان لنا الضاحیة من البعل و لکم الضامنة من النخل ( و الضاحیة هی الظاهرة التی فی البر من النخیل و البعل الذی یشرب بعروقه من غیر سقی ). ( منتهی الارب ).
