لغت نامه دهخدا
صهمیم. [ ص ِ ] ( ع ص، اِ ) مهتر شریف. || شتر که بانگ نکند. || شتر بدخوی. || مردی که از مراد خود برنگردد. ( منتهی الارب ). آنکه او را هیچ چیز بازنماند از مراد او. ( مهذب الاسماء ). || خالص هر چیزی از نیکی و بدی. || مرد کاهن. ( منتهی الارب ).
