صنتیت

لغت نامه دهخدا

صنتیت. [ ص ِ ] ( ع ص ) مهتر گرامی. ( منتهی الارب ). الصندید. ( اقرب الموارد ). || ( اِ ) لشکر. ( منتهی الارب ). الکتیبة. ( اقرب الموارد ).