صلقعه

لغت نامه دهخدا

( صلقعة ) صلقعة. [ ص َق َ ع َ ] ( ع مص ) گردن زدن. || موی سر ستردن. || سختی و شدت کردن کسی را. || مفلس شدن. ( منتهی الارب ). رجوع به صَلفَعَة شود.

گردن زدن