لغت نامه دهخدا
صعتری. [ ص َ ت َ ری ی ] ( ع ص ) مردچابک. || دلاور. || جوانمرد. || شوخ بی باک. ( منتهی الارب ). شاطر. سعتری.
صعتری. [ ص َ ت َ ری ی ] ( ع ص ) مردچابک. || دلاور. || جوانمرد. || شوخ بی باک. ( منتهی الارب ). شاطر. سعتری.
(صَ تَ ) [ ع. ] (ص نسب. ) ۱ - شجاع و کریم. ۲ - شوخ، بی باک.
شجاع.
( صفت ) ۱ - دلاور شجاع. ۲ - جوانمرد ۳ - شوخ بی باک شاطر سعتری.
شجاع و کریم.
شوخ، بی باک.