صالف
لغت نامه دهخدا
صالف. [ ل ِ ] ( اِخ ) کوهی است بین مکة و مدینة. ( معجم البلدان ). کوهی است که در جاهلیت نزد آن سوگند خوردندی. ( منتهی الارب ).
صالف. [ ل ِ ] ( اِخ ) کوهی است بین مکة و مدینة. ( معجم البلدان ). کوهی است که در جاهلیت نزد آن سوگند خوردندی. ( منتهی الارب ).