لغت نامه دهخدا
شیرین کاشتن. [ ت َ ] ( مص مرکب ) ( اصطلاح عوام ) کاری را نیکو انجام دادن. || گاه، تمسخر و توهین را بکار رود: «به به ! شیرین کاشتی !».
شیرین کاشتن. [ ت َ ] ( مص مرکب ) ( اصطلاح عوام ) کاری را نیکو انجام دادن. || گاه، تمسخر و توهین را بکار رود: «به به ! شیرین کاشتی !».
(تَ ) (مص ل. ) (عا. ) کاری را به بهترین وجه انجام دادن.
( مصدر ) کاری را نیکو انجام دادن. توضیح گاه در مورد تمسخر و توهین به کار میرود: به به. شیرین کاشتی.
(عا.)
کاری را به بهترین وجه انجام دادن.