شیدخ
لغت نامه دهخدا
شیدخ. [ دَ ] ( ص، اِ ) اسب نری که دور میکند اسبهای دیگر را از رمه ٔخود. || اسب جلد و چابک. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ فارسی
اسب نری که دور می کند اسبهای دیگر را از رمه خود یا اسب جلد و چابک.
شیدخ. [ دَ ] ( ص، اِ ) اسب نری که دور میکند اسبهای دیگر را از رمه ٔخود. || اسب جلد و چابک. ( ناظم الاطباء ).
اسب نری که دور می کند اسبهای دیگر را از رمه خود یا اسب جلد و چابک.