لغت نامه دهخدا
شکربه. [ ش َ ک َ ب ِه ْ ] ( اِ مرکب ) به شیرین. آبی ِ مطبوع. ( فرهنگ فارسی معین ). قسمی از به که بغایت شیرین باشد. ( یادداشت مؤلف ).
شکربه. [ ش َ ک َ ب ِه ْ ] ( اِ مرکب ) به شیرین. آبی ِ مطبوع. ( فرهنگ فارسی معین ). قسمی از به که بغایت شیرین باشد. ( یادداشت مؤلف ).
به شیرین آبی مطبوع.