شوبان
لغت نامه دهخدا
شوبان. ( اِ ) بمعنی شبان. ( آنندراج ). چوپان. گله بان. ( ناظم الاطباء ). رجوع به چوپان و شبان شود.
فرهنگ عمید
= شَبان
فرهنگ فارسی
بمعنی شبان چوپان
شوبان. ( اِ ) بمعنی شبان. ( آنندراج ). چوپان. گله بان. ( ناظم الاطباء ). رجوع به چوپان و شبان شود.
= شَبان
بمعنی شبان چوپان