لغت نامه دهخدا ( شواءة ) شواءة. [ ش ِ ءَ ] ( ع اِ ) قطعه ای از شواء. ( از اقرب الموارد ). یک قطعه گوشت کباب شده. ( ناظم الاطباء ). قطعه ای از بریانی. ( مهذب الاسماء ). و رجوع به شواء شود.
