لغت نامه دهخدا
شنخاب. [ ش ِ ] ( ع اِ ) بالای کوه.ج، شناخیب. ( از اقرب الموارد ). سر کوه بلند. ( ناظم الاطباء ). || سر دوش. || مهره پشت. ( ناظم الاطباء ). ج، شناخیب. رجوع به شنخوب شود.
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟