شنتان

لغت نامه دهخدا

شنتان. [ ش َ ن َ ] ( هزوارش، اِ ) بلغت زند و پازند جمع سال باشد که سالهاست و به عربی سنین خوانند. ( برهان ). سالها و سنین. ( ناظم الاطباء ).