شثله

لغت نامه دهخدا

( شثلة ) شثلة. [ ش َ ل َ ] ( ع ص ) پای ستبرکه گوشت آن بر روی هم انباشته است. ( از ذیل اقرب الموارد ). || انگشتی درشت. ( مهذب الاسماء ).