لغت نامه دهخدا
شادخواره. [ خوا / خا رَ / رِ ] ( نف مرکب ) شادخوار. رجوع به شادخوار شود.
شادخواره. [ خوا / خا رَ / رِ ] ( نف مرکب ) شادخوار. رجوع به شادخوار شود.
۱ - آن که بی ترس و بیم باده خورد نوشخور. ۲ - شراب خوار باده گسار. ۳ - شاد شادمان. ۴ - خوشگذران عیاش. ۵ - مطربه مغنیه. ۶ - فاحشه روسپی.