لغت نامه دهخدا
سگستن. [ س ِ گ ُ ت َ ] ( مص ) گسستن. بریدن. قطع شدن:
چونکه از امرودبن میوه سگست
گشت اندر عهد و نذر خویش سست.مولوی.
سگستن
فرهنگ فارسی
گسستن. بریدن. قطع شدن
سگستن. [ س ِ گ ُ ت َ ] ( مص ) گسستن. بریدن. قطع شدن:
چونکه از امرودبن میوه سگست
گشت اندر عهد و نذر خویش سست.مولوی.
گسستن. بریدن. قطع شدن
