لغت نامه دهخدا
سکنجیدن. [ س ِ ک َ دَ ] ( مص ) سرفه کردن. ( برهان ). سرفیدن. ( رشیدی ) ( آنندراج ). || تراشیدن. ( برهان ) ( رشیدی ) ( آنندراج ). || گزیدن. || آواز به گلو کردن. ( رشیدی ) ( برهان ) ( آنندراج ). || خستن. خراشیدن. مجروح کردن:
رخسار ترا ناخن این چرخ سکنجد
تا چند لب لعل دلارام سکنجی.ناصرخسرو.