سپاوه
لغت نامه دهخدا
سپاوه. [ س ِ وَ / وِ ] ( اِ ) فر و شکوه و شأن و شوکت. ( برهان ) ( انجمن آرا ). رجوع به سپاده شود.
فرهنگ فارسی
فرو شکوه و شان و شوکت
سپاوه. [ س ِ وَ / وِ ] ( اِ ) فر و شکوه و شأن و شوکت. ( برهان ) ( انجمن آرا ). رجوع به سپاده شود.
فرو شکوه و شان و شوکت