سوگند اصحاب القریه

[ویکی فقه] سوگند اصحاب القریه (قرآن). سخن کفار اصحاب قریه به رسولان، آن بود که شما همانند ما بشرید و در دعوی پیامبری و نزول وحی، سخن به دروغ می گویید. با تأکید پیامبران بر امر ابلاغ، اصحاب قریه آنان را به شکنجه و سنگ باران تهدید کردند.
اصحاب قریه سوگند خوردند اگر رسولان الهی دست از رسالت خود برندارند، آن ها را سنگسار و شکنجه می کنند: • «وَاضْرِبْ لَهُم مَّثَلاً أَصْحَابَ الْقَرْیَةِ إِذْ جَاءَهَا الْمُرْسَلُونَ؛ و برای آنها، اصحاب قریه (انطاکیه) را مثال بزن هنگامی که فرستادگان خدا به سوی آنان آمدند». • «قَالُوا إِنَّا تَطَیَّرْنَا بِکُمْ لَئِن لَّمْ تَنتَهُوا لَنَرْجُمَنَّکُمْ وَلَیَمَسَّنَّکُم مِّنَّا عَذَابٌ أَلِیمٌ؛ آنان گفتند: «ما شما را به فال بد گرفته ایم (و وجود شما را شوم می دانیم)، و اگر (از این سخنان) دست برندارید شما را سنگسار خواهیم کرد و شکنجه دردناکی از ما به شما خواهد رسید!».
← تفسیر آیه
۱. ↑ یس/سوره۳۶، آیه۱۳.
مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۳، ص۴۴۲، برگرفته از مقاله «سوگند اصحاب القریه».
...