سرزنش اصحاب القریه

[ویکی فقه] سرزنش اصحاب القریه (قرآن). فرستادگان به سوی اصحاب قریه، دلایل و معجزاتی از خود نشان دادند و همانند حضرت مسیح (علیه السلام) بعضی از بیماران غیر قابل علاج را به فرمان خدا شفا دادند؛ ولی این کوردلان (اصحاب قریه)، در برابر آن منطق روشن و معجزات تسلیم نشدند؛ بلکه بر خشونت خود افزودند، و از مرحله تکذیب پا فراتر نهاده به مرحله تهدید و شدت عمل گام نهادند و رسولان الهی را به فال بد گرفته، وجود این بزرگواران را شوم و مایه بدبختی شهر و دیارشان دانستند.
اصحاب قریه رسولان الهی را شوم می دانستند؛ از این رو این بزرگواران آن ها را سرزنش می کردند: • «وَاضْرِبْ لَهُم مَّثَلاً أَصْحَابَ الْقَرْیَةِ إِذْ جَاءَهَا الْمُرْسَلُونَ؛ و برای آنها، اصحاب قریه (انطاکیه) را مثال بزن هنگامی که فرستادگان خدا به سوی آنان آمدند». • «قَالُوا إِنَّا تَطَیَّرْنَا بِکُمْ لَئِن لَّمْ تَنتَهُوا لَنَرْجُمَنَّکُمْ وَلَیَمَسَّنَّکُم مِّنَّا عَذَابٌ أَلِیمٌ؛ آنان گفتند: «ما شما را به فال بد گرفته ایم (و وجود شما را شوم می دانیم)، و اگر (از این سخنان) دست برندارید شما را سنگسار خواهیم کرد و شکنجه دردناکی از ما به شما خواهد رسید!».
← تفسیر آیه
۱. ↑ یس/سوره۳۶، آیه۱۳.
مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۳، ص۴۴۲، برگرفته از مقاله «سرزنش اصحاب القریه».
...