سنکتب

واژه «سَنَکْتُبُ» واژه‌ای عربی است که به معنای «به زودی خواهیم نوشت» یا «خواهیم نگاشت» به کار می‌رود. این کلمه از ریشه «کَتَبَ» به معنای نوشتن گرفته شده و در ساختار فعل مضارع قرار دارد. حرف «س» در آغاز آن، نشانه آینده نزدیک است و بیان می‌کند که انجام عمل نوشتن در زمانی نزدیک به وقوع خواهد پیوست. بخش «نَکتُبُ» نیز به معنای «ما می‌نویسیم» است و بر انجام عمل از سوی گوینده و همراهان او دلالت دارد. بنابراین، ترکیب این دو جزء معنای «به زودی خواهیم نوشت» را پدید می‌آورد. در زبان عربی، این نوع ساختار برای بیان رخدادها یا اعمالی به کار می‌رود که وقوع آن‌ها در آینده نزدیک مورد تأکید است. در متون دینی و قرآنی، «سنکتب» معمولاً در مقام بیان ثبت، ضبط و نگارش اعمال، گفتار یا رویدادها از سوی خداوند و فرشتگان به کار رفته است. از این رو، این واژه علاوه بر معنای ظاهری نوشتن، مفهوم ثبت و حفظ دقیق امور را نیز در بر دارد. کاربرد آن در آیات قرآن نشان‌دهنده تأکید بر آگاهی کامل الهی از گفتار و کردار انسان‌ها و ثبت آن‌ها برای حسابرسی و داوری است. در نتیجه، «سنکتب» به معنای «به زودی خواهیم نوشت» بوده و دلالت بر ثبت و نگارش امری در آینده نزدیک دارد.