سرگره

سرگره. [ س َ گ ِ رِه ْ ] ( اِ مرکب ) عقده و گرهی را گویند که بر سر تسبیح تعبیه کنند. ( برهان ) ( آنندراج ):
ای سرگره از تو عقد جان را
بل واسطه عقد آن جهان را.خاقانی.

( ~. گِ رِ ) (اِمر. ) گره یا دانه ای که بر سر تسبیح ببندند.

گره یا دانه ای که بر سر تسبیح ببندند.

گره یا دانه‌ای که بر سر تسبیح ببندند.