سربتویی

لغت نامه دهخدا

سربتویی. [س َ ب ِ ] ( حامص مرکب ) محیل و مکار بودن:
ز سربتویی خود شیخ مارگیر مدام
ز دست خود چو کشف از شکنجه قفس است.محسن تأثیر ( از آنندراج ).
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم
لا تنس ذکر الله
لا تنس ذکر الله
حلما
حلما
محتمل
محتمل
فال امروز
فال امروز