لغت نامه دهخدا
سرباک. [ س َ ] ( اِ مرکب ) سردار ضابط و صاحب سیاست. ( برهان ) ( آنندراج ). حاکم ضابط باسیاست. ( رشیدی ):
دین حق را نه چون تو یک سرور
ملک شه را نه چون تو یک سرباک.ابوالفرج رونی ( از رشیدی ).
سرباک. [ س َ ] ( اِ مرکب ) سردار ضابط و صاحب سیاست. ( برهان ) ( آنندراج ). حاکم ضابط باسیاست. ( رشیدی ):
دین حق را نه چون تو یک سرور
ملک شه را نه چون تو یک سرباک.ابوالفرج رونی ( از رشیدی ).
