سبزباغ

لغت نامه دهخدا

سبزباغ. [ س َ ] ( اِ مرکب ) تن صحیح. ( آنندراج ). کنایه از تن و بدن آدمی. || کنایه از آسمان. ( برهان ). || بهشت. ( برهان ) ( رشیدی ):
بدین راست ناید کزین سبز باغ
گلی چند را سر در آری بداغ.نظامی.|| قوه جوانی. ( آنندراج ) ( انجمن آرا ).

فرهنگ عمید

۱. تن وبدن انسان.
۲. آسمان: بدان راست ناید کزاین سبزباغ / گلی چند را سر درآری به داغ (نظامی۶: ۱۱۰۱ ).
۳. بهشت.

فرهنگ فارسی

۱ - تن انسان بدن آدمی. ۲ - آسمان. ۳ - بهشت.

جمله سازی با سبزباغ

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 آن سبزباغ باشکوه با درختان میوه و گل‌های معطر، پناهگاهی آرام برای کسانی بود که از هیاهو و شلوغی شهر به دنبال آرامش بودند.

💡 هر تابستان، خانواده‌های بسیاری برای گذراندن اوقات خوش و پیک‌نیک در سایه درختان آن سبزباغ به این منطقه خوش‌آب و هوا سفر می‌کنند.

💡 معماری سنتی و چیدمان منظم گیاهان در آن سبزباغ، نشان‌دهنده دقت و هنر بالای باغبانانی است که سال‌ها با عشق از آن مراقبت کرده‌اند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران