لغت نامه دهخدا
سبریت. [ س ِ ] ( ع ص ) مرد درویش. ( منتهی الارب ). مسکین محتاج. ( اقرب الموارد ). مرد درویش و تهیدست و گدا. ج، سباریت. ( ناظم الاطباء ). رجوع به سبرت و سبروت شود.
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟