عبارت «سالبه جزئیه با سالبه کلیه شکل اول» مربوط به منطق است و درباره نوعی قیاس صحبت میکند که در آن از دو جمله منفی استفاده میشود. «سالبه» یعنی جملهای که چیزی را نفی میکند، مثل «هیچ انسانی سنگ نیست». «جزئیه» یعنی درباره بخشی از افراد حرف میزند، مثل «بعضی انسانها…»، و «کلیه» یعنی درباره همه افراد، مثل «هیچ انسانی…».
در «شکل اول قیاس» دو جمله طوری کنار هم قرار میگیرند که قرار است یک نتیجه درست بدهند. اما وقتی هر دو جمله منفی باشند (یکی جزئی و یکی کلی)، این ترکیب نمیتواند نتیجهگیری درستی بسازد. چون برای نتیجه گرفتن در منطق، باید حداقل یکی از جملهها مثبت باشد تا بین موضوعها ارتباط برقرار شود.
به همین دلیل، این حالت را «عقیم» میگویند، یعنی بینتیجه و ناتوان از نتیجه دادن. یعنی هرچقدر هم این دو جمله را کنار هم بگذاریم، نمیتوانیم به یک نتیجه منطقی درست برسیم. پس این ترکیب فقط یک حالت فرضی در منطق است که نشان میدهد بعضی ترکیبها قابل استنتاج نیستند.
